چرا هرگاه ما با مشکلی که مواجه می شویم هرکاری می کنیم به جز صبر کردن ؟

چرا هرگاه مرتکب گناه می شویم طلب بخشش نمی کنیم ؟

چرا هرگاه خشمگین می شویم خشم خود را کنترل نمی کنیم ؟

وخیلی چرا های دیگر ؟

مگر صبر کردن ، طلب مغفرت ، کنترل خشم از ویژگی های یک مسلمان واقعی نیستند ؟

پس چرا به هیچ یک از آن ها آن طور که باید عمل نمی کنیم ؟

شاید به دلیل این  است که در عصر حاضر مسلمانی فقط به اسم و نهایت بر پا خواستن نماز است .

اما آیا می شود کامل ترین دین خدا به نماز خواندن تنها اکتفا کند ؟

نه هرگز

یک مسلمان یعنی کسی که در مواجه با گرفتاری ها از خود صبر نشان دهد ومانند یک کوه استوار باقی بماند . نه اینکه همانند نهالی کوچک در برابر طوفان قد خم کند .

مسلمان یعنی کسی که در برابر توهینات خشم خود را کنترل کند و بعد از مهار خشم خود تصمیم بگیرد .

مسلمان یعنی کسی که بعد از انجام گناه از ته دل خالصانه توبه کند و دیگر به سمت گناه نرود .

از امام رضا ( ع ) درباره ی بهترین بندگان سوال شد . فرمود : آنان هرگاه نیکی کنند خوشحال شوند ، هرگاه بدی کند آمرزش خواهند ، هرگاه عطا شوند شکر گذارند ، هرگاه بلا بینند صبر کنند و هر گاه خشم کنند در گذرند .

من این حرف ها را اول به خودم می گویم . چرا که خودم بیشترین اشتباهات را دارم مخصوصا در کنترل نکردن خشمم .

البته اغلب جوانان قادر به کنترل خشم خود نیستند اما باید بدانیم که هیچ چیز بدتر از فرمان برداری ازخشم نیست .

خشم در یک لحظه به سراغ آدم می آید و در یک چشم به هم زدن هم می تواند زندگی را نابود کند .

شما دوستان عزیز تا چه میزان خشم خود را کنترل می کنید ؟

تا چه حد بعد از گناه پشیمان می شوید وآمرزش می خواهید ؟

تا چه میزان در برابر مشکلات زندگی صبر پیشه می کنید ؟

تا چه حد از عمل نیک خود شاد می شوید ؟

منتظر جواب شما در مورد هر یک از سوال ها هستم .

البته فقط خواهش می کنم صادقانه جواب دهید .

در پناه حق و مولا علی بن الموسی الرضا .