کبوتر حرم...

بهترین و ارزنده ترین خصلت ها : انجام کارهای نیک ، فریاد رس بیچارگان و برآوردن آرزوی آرزومندان است .

به راستی همه ی ما چقدر به این حدیث توجه می کنیم ؟

چندساعت از روز را اختصاص می دهیم به انجام کارهای نیک ؟

ما در عصر ارتباطات زندگی می کنیم .

در عصری که به جرات می توان گفت : بشر همه ی امکانات زندگی را در اختیار دارد .

اما وضعیت زندگی ما با همه ی امکاناتی که داریم از گذشتگان هم بدتر است .

در گذشته امکانات خیلی کم بود اما قلب ها بزرگ و سرشار از محبت بود.

گذشتگان ما حتی اگر خودشان در وضعیت چندان خوبی به سر نمی بردند بازهم با تمام بدبختی های خود به فکر بیچارگان هم بودند اما ما چه ؟

شب و روز اگر دستانمان را به سوی درگاه حق دراز کنیم فقط دعا می کنیم برای برآورده شدن آرزوهای خودمان .

آنقدر غرق در آرزوهای خود می شویم که دیگران وآرزوهایشان را فراموش می کنیم وغافل از اینکه شاید خود ما که آرزومند هستیم بتوانیم آرزوی دیگری را برآورده کنیم .

چرا که شایدآرزوی دیگران خیلی کوچکتر از آرزوی ما باشد ویا شاید ما به آن آرزو رسیده باشیم و بتوانیم مسیری را که برای رسیدن به آرزویمان طی کرده ایم را برای آنان شرح دهیم تا با مشکلات کمتری روبه رو شوند .

اما مگر می شود در این زمانه به فکر کسی بود ؟

زمانه ای که انسان گاهی وقت ها خود را هم فراموش می کن و بدتر از آن خالق خویش را هم فراموش می کند چه برسد به مردم !

شما چقدر از این خصلت های خوب را در وجودتان دارید ؟

ده درصد – سی درصد – پنجاه درصد ویا صد درصد ؟

خودتان بگویید چند درصد چنین خصلت هایی را دارید که امام رضا ( ع ) فرموده اند ؟

من که خودم اینجا اعتراف می کنم که گه گاهی به فکر بیچارگان هستم اما نه به آن اندازه ای که وظیفه ام هست

اما باید بگویم که اصلا به فکر برآورده کردن آرزوی دیگران نبوده ام یا بهتر است بگویم هیچ وقت به چنین چیزی فکر نکرده ام .