نجمه ، مادر بزرگوار امام رضا(ع ) و از زنان مومنه ، پارسا، نجيب و پاكيزه بود.


حميده ، همسر امام صادق (ع )، او را كه كنيزى از اهالى مغرب بود، خريد و به

منزل برد.


نجمه در خانه امام صادق (ع )، حميده خاتون را بسيار احترام مى كرد و به خاطر


جلال و عظمت او، هيچ گاه نزدش نمى نشست !.


روزى حميده در عالم رويا، رسول گرامى اسلام (ص )را ديد كه به او فرمودند:اى

حميده !.

نـجـمـه را به ازدواج فرزند خودموسى درآور زيرا از او فرزندى به دنيا خواهد آمد كه

بهترين فرد روى زمين باشد.

پس از اين پيام ، حميده به فرزندش امام كاظم (ع ) فرمود: پسرم !.

نـجـمـه بانويى است كه من هرگز بهتر از او را نديده ام ، زيرا در زيركى و محاسن

اخلاق ، مانندى ندارد.

من او را به تو مى بخشم ، تو نيز در حق او نيكى كن

.

ثـمـره ازدواج امـام مـوسـى بـن جعفر(ع ) و نجمه ، نورى شد كه در شكم مادر به

تسبيح و تهليل مـشـغـول بـود و مـادر از آن ، احـسـاس سنگينى نمى كرد وچون به

دنيا آمد، دست ها را بر زمين گذاشت ، سر را به سوى آسمان بلندكرد و لب هاى

مباركش را به حركت درآورد: گويا با خدايش رازو نيازمى كرد.


پس از تولد امام هشتم (ع )، اين بانوى مكرمه با تربيت گوهرى تابناك ، ارزشى

فراتر يافت .

مـادر بـر آن بـود تـا تربيت و پرورش فرزندش ، وى را از عبادات و مناجاتش باز ندارد، از

اين رو به بستگانش گفت :دايه اى پيدا كنيد تا مرا در امر شيردادن كمك كند.

از وى پرسيدند:مگر شير تو كم شده است ؟.

نـجمه گفت :خير، ولى نوافل و ذكرهايى كه قبل از تولد حضرت رضا(ع ) داشته ام و

به آنها عادت كرده بودم ، به خاطر شيردادن كم شده است ، ازاين رو مى خواهم

كسى من را در امر شيردادن يارى كند تا بتوانم دوباره آن عبادات ومناجاتم را شروع

كنم !.

برگرفته از سایت http://www.aviny.com